آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
8 - کافر
«مسألۀ 93» کافر (یعنى کسى که منکر خدا است و یا براى خدا شریک قرار مى دهد یا پیامبرى حضرت خاتم الانبیاء محمد بن عبداللّه صلى الله علیه و آله و سلم را قبول ندارد و همچنین کسى که در یکى از اینها شک داشته باشد) نجس است ولى بنابر اقوى اهل کتاب (یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان) پاک هستند؛ و کسى که ضرورى دین (یعنى چیزى مثل نماز و روزه که مسلمانان جزء دین اسلام مى دانند) را منکر شود، چنانچه بداند آن چیز ضرورى دین است و انکار آن چیز به انکار خدا، توحید یا نبوت بازگشت داشته باشد، کافر ونجس مى باشد و در غیر این صورت نجس نیست.
«مسألۀ 94» تمام بدن کافر، حتى مو و ناخن و رطوبت هاى او نجس است.
«مسألۀ 95» اگر پدر و مادر بچّه غیر ممیز، کافر غیر کتابى باشند، بنابر احتیاط واجب باید از آن بچّه نیز اجتناب شود واگر بچّه ممیز بوده و اظهار کفر کند، نجس
مى باشد؛ ولى اگر یکى از والدین مسلمان یا اهل کتاب باشند، بچّه نیز پاک است و اگر پدر و مادر کافر بوده ولى پدر بزرگ یا مادر بزرگ او مسلمان باشند، پاک بودن بچّه منوط بر این است که آنها کفالت وى را بر عهده داشته باشند، امّا بچّه اى که پدر و مادر او بعد از تولد او مرتد شده اند، پاک است.
«مسألۀ 96» کسى که معلوم نیست مسلمان است یا نه، پاک مى باشد ولى احکام دیگر مسلمانان را ندارد، مثلاً نمى تواند زن مسلمان بگیرد و نباید در قبرستان مسلمانان دفن شود، مگر این که بچّه باشد و در مناطق اسلامى پیدا شود.
«مسألۀ 97» اگر مسلمانى به یکى از چهارده معصوم علیهم السلام در حال اختیار و سلامت عقل دشنام دهد یا با آنان دشمنى داشته باشد، نجس است.