آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
اشاره
«مسألۀ 1742» چنانچه در روزۀ ماه رمضان، روزه دار از روى عمد و اختیار چیزى بخورد یا بیاشامد یا جماع کند و یا استمنا نماید، باید علاوه بر قضاى آن روز، کفّاره نیز بپردازد و اگر از روى عمد و اختیار دود، گرد و غبار و بخار غلیظ به حلق خود برساند و یا سر را در آب فرو برد و یا نسبت دروغ به خدا، پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم و جانشینان آن حضرت علیهم السلام بدهد، بنابر احتیاط واجب باید روزۀ خود را قضا کرده و کفاره نیز بپردازد و چنانچه عمداً تا اذان صبح بر جنابت باقى بماند، باید روزۀ خود را قضا کرده و کفّاره بپردازد؛ ولى اگر کسى پس از جنابت و قبل از غسل کردن بخوابد، باید به تفصیلى که در مسائل 1707 تا 1710 گفته شد، عمل نماید.
«مسألۀ 1743» اگر به واسطۀ ندانستن مسأله، عملى را انجام دهد که روزه را باطل مى کند، کفّاره بر او واجب نیست، مگر این که در یادگیرى مسأله کوتاهى کرده باشد و در هنگام انجام دادن عمل، احتمال باطل شدن روزه را بدهد.
«مسألۀ 1744» علاوه بر روزۀ رمضان، باطل کردن روزۀ قضاى ماه رمضان در بعد از ظهر و باطل کردن روزۀ نذر معیّن نیز به تفصیلى که خواهد آمد، کفّاره دارد.