آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
حبس ملک
«مسألۀ 2744» انسان مى تواند ملک خود را بدون این که وقف کند، براى استفادۀ اشخاص یا انجام کارهاى خیریّه یا عبادت «حبس» نماید، یعنى استفاده و انتفاع از آن را منحصر در کارهاى خیریّه و عبادات یا اشخاص نماید؛ پس چنانچه آن را عملاً براى استفادۀ این گونه امور قرار دهد، «حبس» محقّق شده و نمى تواند آن را به هم بزند، ولى اگر براى مدّت محدودى - مثلاً ده سال - حبس کرده باشد، پس از انقضاى آن مدّت، به ملکیّت او یا کسانى که هنگام مرگ، وارث او بوده اند باز مى گردد.
«مسألۀ 2745» در حبس ملک نیز نظیر وقف، بلوغ و عقل صاحب ملک شرط است و به احتیاط واجب قبض شرط صحّت آن است. همچنین مالک نباید سفیه باشد و یا این که به واسطۀ ورشکستگى توسط حاکم شرع از تصرّف در اموال خود منع شده باشد و صحت حبس بر اشخاص منوط به قبول آنان است.