آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
وقت نمازهاى نافله یومیّه
«مسألۀ 796» نافلۀ نماز ظهر، پیش از نماز ظهر خوانده مى شود و وقت آن از اوّل ظهر تا هنگامى است که طول سایۀ شاخص که بعد از ظهر پیدا مى شود، به اندازۀ دو هفتم آن شود؛ مثلاً اگر طول شاخص هفت وجب باشد، هر وقت مقدار سایه اى که بعد از ظهر پیدا مى شود به دو وجب رسید، آخر وقت نافلۀ ظهر است.
«مسألۀ 797» نافلۀ عصر پیش از نماز عصر خوانده مى شود و وقت آن تا هنگامى است که طول آن مقدار از سایۀ شاخص که بعد از ظهر پیدا مى شود، به چهار هفتم آن برسد و چنانچه بخواهد نافلۀ ظهر یا نافلۀ عصر را بعد از وقت آنها بخواند، بهتر است نافلۀ ظهر را بعد از نماز ظهر و نافلۀ عصر را بعد از نماز عصر و بدون نیّت ادا و قضا بخواند.
«مسألۀ 798» وقت نافلۀ مغرب، پس از تمام شدن نماز مغرب است تا وقتى که سرخى طرف مغرب که بعد از غروب کردن آفتاب در آسمان پیدا مى شود، از بین برود و چنانچه بخواهد پس از این هنگام آن را بخواند، بنا بر احتیاط واجب باید بدون نیّت ادا و قضا آن را بجا آورد.
«مسألۀ 799» وقت نافلۀ عشاء تا پایان وقت نماز عشاء است و بهتر است بلافاصله بعد از نماز عشاء خوانده شود.
«مسألۀ 800» نافلۀ صبح پیش از نماز صبح خوانده مى شود و وقت آن از 16 آخر شب شروع مى شود و اگر نافلۀ شب را به جا آورد، مى تواند نافلۀ صبح را متّصل به نافلۀ شب پس از نیمۀ شب بخواند و اگر از کسانى باشد که تقدیم نافلۀ شب بر نیمۀ شب براى آنان جایز است، مى تواند نافلۀ صبح را همراه نافلۀ شب قبل از نیمۀ شب بجا آورد.
«مسألۀ 801» وقت نافله شب از نیمه شب تا اذان صبح است و بهتر است نزدیک اذان صبح خوانده شود.
«مسألۀ 802» مسافر و کسى که خواندن نافلۀ شب بعد از نیمه شب براى او دشوار است، مى تواند آن را قبل از نیمۀ شب بجا آورد.