آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
مسائل متفرّقۀ زکات فطره
«مسألۀ 2154» انسان باید زکات فطره را به قصد قربت، یعنى براى انجام دادن فرمان خداوند متعال بدهد و زمان پرداختن آن - و لو اجمالاً - نیّت دادن فطره نماید.
«مسألۀ 2155» اگر پیش از ماه رمضان فطره را بدهد، صحیح نیست؛ ولى مى تواند در ماه رمضان قبل از غروب شب عید، فطره را بپردازد و چنانچه پیش از رمضان یا در ماه رمضان به فقیر قرض بدهد و بعد از آن که فطره بر او واجب شد، طلب خود را بابت فطره حساب کند، مانعى ندارد.
«مسألۀ 2156» کسى که فطرۀ چند نفر را مى دهد، لازم نیست همه را از یک جنس بدهد؛ پس اگر مثلاً فطرۀ بعضى را از گندم و فطرۀ بعضى دیگر را از جو بدهد، کافى است.
«مسألۀ 2157» کسى که نماز عید فطر مى خواند، بنابر احتیاط واجب باید فطره را پیش از نماز عید بدهد، ولى اگر نماز عید نمى خواند، مى تواند دادن فطره را تا ظهر تأخیر بیندازد.
«مسألۀ 2158» اگر فطره را کنار بگذارد، نمى تواند آن را براى خود بردارد و مال دیگرى را براى فطره بگذارد.
«مسألۀ 2159» اگر به نیّت فطره مقدارى از مال خود را کنار بگذارد، چنانچه آن را تا ظهر روز عید به مستحق ندهد، باید هر وقت آن را مى دهد، نیّت فطره نماید.
«مسألۀ 2160» اگر هنگامى که دادن زکات فطره واجب است، فطره را ندهد و کنار هم نگذارد، احتیاط واجب آن است که بعداً بدون این که نیّت ادا یا قضا کند، فطره را بدهد.
«مسألۀ 2161» اگر مالى که براى فطره کنار گذاشته از بین برود، چنانچه دسترسى به فقیر داشته و دادن فطره را تأخیر انداخته باشد، باید عوض آن را بدهد، مگر آن که براى تأخیر انداختن، غرض صحیحى داشته باشد و اگر دسترسى به فقیر نداشته، ضامن نیست، مگر آن که در نگهدارى آن کوتاهى کرده باشد.
«مسألۀ 2162» در صورتى که زکات فطره را از مال خود جدا کرده باشد، اگر در محل خودش مستحق پیدا شود، احتیاط واجب آن است که فطره را به جاى دیگر نبرد و اگر با وجود مستحقّ در شهر خود، آن را به جاى دیگر ببرد و تلف شود، باید عوض آن را بدهد.