آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
2 - جِماع
«مسألۀ 1660» جماع روزه را باطل مى کند، اگرچه فقط به مقدار ختنه گاه داخل شود و منى نیز بیرون نیاید.
«مسألۀ 1661» اگر کمتر از مقدار ختنه گاه داخل شود و منى نیز بیرون نیاید، روزه باطل نمى شود، ولى کسى که آلتش را بریده اند، اگر کمتر از ختنه گاه را نیز داخل کند، بنابر احتیاط روزه اش باطل مى شود.
«مسألۀ 1662» اگر شک کند که به اندازۀ ختنه گاه داخل شده یا نه و یا کسى که آلتش را بریده اند، شک کند که دخول صورت گرفته یا نه، چنانچه قصد دخول نداشته، روزۀ او صحیح است.
«مسألۀ 1663» در صورتى که تصمیم به جماع و دخول گرفته و توجّه داشته باشد که روزۀ او باطل مى شود - هر چند جماع انجام نگرفته یا به اندازۀ ختنه گاه داخل نشده و منى نیز بیرون نیامده باشد - روزۀ او اشکال دارد و باید قضاى آن را بجا آورد.
«مسألۀ 1664» اگر فراموش کند که روزه است و جماع نماید یا او را به جماع مجبور نمایند به طورى که از خود اختیار نداشته باشد، روزۀ او باطل نمى شود؛ ولى چنانچه در بین جماع به خاطر آورد یا دیگر مجبور نباشد، باید فوراً از حال جماع خارج شود و اگر خارج نشود، روزۀ او باطل است و چنانچه مثلاً او را تهدید نمایند که در صورت
جماع نکردن، ضرر جانى قابل توجه به وى وارد خواهند کرد و به همین جهت ناچار به جماع گردد، اگرچه معصیت نکرده و معذور بوده است، ولى باید روزه آن روز را قضا نماید.