آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
7 - زمینى که کافر ذِمّى از مسلمان مى خرد
«مسألۀ 1946» اگر کافر ذِمّى زمینى را از مسلمان بخرد، باید خُمس آن را از همان زمین بدهد و اگر پول آن را نیز بدهد اشکال ندارد و نیز اگر خانه و مغازه و مانند اینها را از مسلمان بخرد، چنانچه زمین آن را جداگانه قیمت کنند و بفروشند، باید خُمس زمین آن را بدهد و اگر خانه و مغازه را روى هم بفروشند و زمین به تبع آن منتقل شود، خُمس زمین واجب نیست و براى دادن این خُمس قصد قربت لازم نیست، بلکه حاکم شرع نیز که خُمس را از او مى گیرد، لازم نیست قصد قربت نماید.
«مسألۀ 1947» اگر کافر ذِمّى زمینى را که از مسلمان خریده به مسلمان دیگرى نیز بفروشد، خمسى که به خاطر خرید زمین بر او واجب شده بود، ساقط نمى شود و نیز اگر بمیرد و مسلمانى آن زمین را از او ارث ببرد، باید خُمس آن را از همان زمین یا از مال دیگرش بدهد.
«مسألۀ 1948» اگر کافر ذِمّى هنگام خریدن زمین شرط کند که خُمس را ندهد یا شرط کند که فروشنده خُمس آن را بدهد، شرط او صحیح نیست و باید خُمس را بدهد؛ ولى اگر شرط کند که فروشنده مقدار خُمس را از طرف او به صاحبان خُمس بدهد، اشکال ندارد.
«مسألۀ 1949» اگر مسلمان زمینى را به طریقى غیر از خرید و فروش، ملک کافر کند و عوض آن را بگیرد، مثلاً به او صلح نماید، دادن خمس بر کافر لازم نیست.
«مسألۀ 1950» اگر کافر ذِمّى صغیر باشد و ولىّ او زمینى را براى او بخرد، لازم نیست خمس آن را بپردازد.