آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
اشاره
«مسألۀ 2815» در زناشویى، چه دائم و چه موقّت، باید صیغه خوانده شود و تنها راضى بودن زن و مرد کافى نیست و صیغۀ عقد را یا خود زن و مرد مى خوانند یا دیگرى را وکیل مى کنند که از طرف آنان بخواند و اگر زن و مرد نتوانند صیغه را صحیح بخوانند، باید وکیل بگیرند.
«مسألۀ 2816» وکیل لازم نیست مرد باشد و زن هم مى تواند براى خواندن صیغۀ عقد از طرف دیگرى وکیل شود.
«مسألۀ 2817» زن و مرد تا یقین نکنند که وکیل آنها صیغه را خوانده است، نمى توانند به یکدیگر نگاه محرمانه نمایند و گمان به این که وکیل صیغه را خوانده است، کفایت نمى کند؛ ولى اگر وکیل بگوید: «صیغه را خوانده ام» کافى است.
«مسألۀ 2818» اگر زن کسى را وکیل کند که مثلاً دو ماه او را به عقد موقت مردى درآورد و ابتداى دو ماه را معیّن نکند، در صورتى که از گفتۀ زن معلوم شود که به وکیل اختیار کامل داده، آن وکیل مى تواند هر وقت که بخواهد او را دو ماه به عقد آن مرد در آورد و اگر معلوم باشد که زن روز یا ساعت معیّنى را قصد کرده، باید صیغه را مطابق قصد او بخواند.
«مسألۀ 2819» یک نفر مى تواند براى خواندن صیغۀ عقد دائم یا موقّت از طرف دو نفر وکیل شود، همچنین انسان مى تواند از طرف زن وکیل شود و او را براى خود به طور دائم یا موقّت عقد کند؛ ولى احتیاط مستحب آن است که عقد را دو نفر بخوانند، خصوصاً در موردى که وکیل شود که زن را براى خود عقد نماید.