آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
دستور کشتن شتر
«مسألۀ 3195» اگر بخواهند شتر را بکشند که بعد از جان دادن پاک و حلال باشد،
باید علاوه بر رعایت پنج شرطى که براى سربریدن حیوانات گفته شد، کارد یا چیز دیگرى را که برنده بوده و از فلزاتى است که معمولاً با آن کارد مى سازند، در گودى بین گردن و سینۀ آن فرو کنند.
«مسألۀ 3196» وقتى مى خواهند کارد را به گردن شتر فرو ببرند، بهتر است که شتر ایستاده باشد؛ ولى اگر در حالى که زانوها را به زمین زده یا به پهلو خوابیده و جلوى بدن آن رو به قبله است، کارد را در گودى گردنش فرو کنند، اشکال ندارد.
«مسألۀ 3197» اگر به جاى این که کارد را در گودى کردن شتر فرو کنند، سر آن را ببرند یا گوسفند و گاو و مانند آنها را مثل شتر، کارد در گودى گردنشان فرو کنند، گوشت آنها حرام و بدن آنها نجس است؛ ولى اگر چهار رگ شتر را ببرند و تا زنده است به دستورى که گفته شد، کارد در گودى گردنش فرو کنند، گوشت آن حلال و بدن آن پاک است و نیز اگر کارد در گودى گردن گاو یا گوسفند یا مانند اینها فرو کنند و تا زنده است سر آن را ببرند، حلال و پاک مى باشد.
«مسألۀ 3198» اگر حیوانى سرکش شود و نتوانند آن را به دستورى که در شرع معیّن شده بکشند یا مثلاً در چاه بیفتد و احتمال بدهند که در آنجا بمیرد و کشتن آن به دستور شرع ممکن نباشد، چنانچه با چیزى مثل شمشیر که به واسطۀ تیزى آن بدن زخم مى شود، به بدن حیوان زخم بزنند و در اثر زخم جان بدهد، حلال مى شود و رو به قبله بودن آن لازم نیست، ولى باید شرطهاى دیگرى را که براى سر بریدن حیوانات گفته شد، دارا باشد.