آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
حکم کسى که بدون اختیار وضوى خود را باطل مى کند
«مسألۀ 333» اگر انسان مرضى داشته باشد که ادرار او قطره قطره بریزد یا نتواند از بیرون آمدن مدفوع خوددارى کند، چنانچه یقین داشته باشد که از اوّل وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پیدا مى کند، باید نماز را در وقتى که مهلت پیدا مى کند بخواند و اگر مهلت او به مقدار اعمال واجب نماز باشد، باید در وقتى که مهلت دارد فقط اعمال واجب نماز را بجا آورد و اعمال مستحب آن مانند اذان، اقامه،
قنوت و اذکار مستحب آن را ترک نماید.
«مسألۀ 334» اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نکند و در بین نماز چند دفعه قطرات ادرار از او خارج شود، وضوى اوّل کافى است، ولى چنانچه مرضى داشته باشد که در بین نماز چند مرتبه مدفوع از او خارج شود و وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او مشکل نباشد، باید ظرف آبى کنار خود بگذارد و هر بار مدفوع از او خارج شد، بنابر احتیاط واجب وضو بگیرد و بقیّه نماز را بخواند.
«مسألۀ 335» کسى که ادرار پى در پى از او خارج مى شود، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند، مى تواند نماز ظهر و عصر یا مغرب و عشاء را با یک وضو بخواند و قطراتى که در بین نماز و یا بین دو نماز خارج مى شود، اشکال ندارد؛ ولى براى نمازهاى دیگر باید وضو بگیرد و اگر ادرار به گونه اى پى در پى از او خارج شود که نتواند هیچ مقدار از نماز را با وضو بخواند نیز مى تواند نماز ظهر و عصر یا مغرب و عشاء را با یک وضو بخواند؛ ولى احتیاط واجب این است که براى بقیۀ نمازها وضو بگیرد و در هر دو صورت مى تواند با همان وضویى که نمازش را با آن مى خواند، نافله هاى یومیۀ همان نماز را نیز بخواند و وضوى دیگرى لازم نیست.
«مسألۀ 336» کسى که مدفوع به گونه اى پى در پى از او خارج مى شود که وضو گرفتن بعد از هر مرتبه براى او مشکل است، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند، باید براى هر نماز یک وضو بگیرد بلکه اگر نتواند هیچ مقدار از نماز را نیز با وضو بخواند، احتیاط واجب آن است که براى هر نماز یک وضو بگیرد و در هر دو صورت مى تواند با همان وضویى که نمازش را با آن مى خواند، نافله هاى یومیۀ همان نماز را نیز بخواند و وضوى دیگرى لازم نیست.
«مسألۀ 337» کسى که ادرار یا مدفوع پى در پى از او خارج مى شود، اگر در بین دو نماز حدث دیگرى از او سر بزند و یا با اختیار ادرار یا مدفوع کند، باید دوباره وضو بگیرد.
«مسألۀ 338» کسى که مدفوع یا ادرار پى در پى از او خارج مى شود، باید پس از
وضو فوراً مشغول نماز شود و براى بجا آوردن سجده و تشهّد فراموش شده و نماز احتیاط در صورتى که آنها را بعد از نماز فوراً بجا بیاورد، وضو گرفتن لازم نیست.
«مسألۀ 339» کسى که ادرار او قطره قطره مى ریزد، باید براى نماز توسط وسیله اى - مثلاً کیسه اى که در آن پنبه یا چیز دیگرى است که از رسیدن ادرار به جاهاى دیگر جلوگیرى مى کند - خود را حفظ نماید، و احتیاط واجب آن است که پیش از وضو، مخرج ادرار را که نجس شده آب بکشد و نیز کسى که نمى تواند از بیرون آمدن مدفوع خوددارى کند، چنانچه ممکن باشد باید به مقدار نماز از رسیدن مدفوع به جاهاى دیگر جلوگیرى نماید و احتیاط واجب آن است که اگر مشقت نداشته باشد، پیش از وضو مخرج مدفوع را آب بکشد.
«مسألۀ 340» کسى که ادرار یا مدفوع از او خارج مى شود، در صورتى که ممکن باشد و مشقّت و زحمت و خوفِ ضرر نداشته باشد، باید به مقدار نماز از خارج شدن آن جلوگیرى نماید و در صورتى که براى او مشقّت نداشته باشد، باید خود را معالجه نماید اگر چه خرج داشته باشد.
«مسألۀ 341» کسى که نمى تواند از بیرون آمدن ادرار یا مدفوع خوددارى کند، بعد از آن که مرض او خوب شد، لازم نیست نمازهایى را که هنگام بیمارى مطابق وظیفه اش خوانده قضا نماید، ولى اگر در حالى که وقت نماز باقى است مرض او خوب شود، بنابر احتیاط واجب باید نمازى را که در آن وقت خوانده دوباره بخواند.
«مسألۀ 342» اگر مرضى داشته باشد که نتواند از خارج شدن باد جلوگیرى کند، باید به وظیفۀ کسى که نمى تواند از بیرون آمدن مدفوع خوددارى کند عمل نماید.