آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
5 - خون
«مسألۀ 83» خون انسان و هر حیوانى که خون جهنده دارد (یعنى حیوانى که اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن مى کند) نجس است، پس خون حیواناتى مانند ماهى و پشه که خون جهنده ندارند، پاک است.
«مسألۀ 84» اگر حیوان حلال گوشت را به دستورى که در شرع معین شده بکشند و خون آن به مقدار معمول بیرون آید، خونى که در بدنش مى ماند پاک است، اما خوردن آن حرام است مگر این که در عضو مستهلک باشد؛ ولى خونى که به علت نفس کشیدن یا به واسطۀ قرار داشتن سر حیوان در جاى بلند، به داخل بدن حیوان برمى گردد، نجس است.
«مسألۀ 85» بنابر احتیاط واجب باید از خونى که در تخم مرغ است اجتناب کرد و خوردن آن نیز حرام است، اگرچه خون را با زرده تخم مرغ چنان به هم بزنند که از بین برود؛ ولى اگر خون را به نحوى از زرده جدا کنند که پوست نازک روى آن پاره نشود، خوردن زرده و سفیده اشکال ندارد.
«مسألۀ 86» خونى که گاهى هنگام دوشیدن شیر دیده مى شود، نجس است و شیر را نجس مى کند.
«مسألۀ 87» اگر خونى که از لاى دندانها بیرون مى آید به واسطۀ مخلوط شدن با آب دهان از بین برود، پاک است ولى احتیاطاً نباید آب دهان را فرو ببرد.
«مسألۀ 88» خونى که به واسطۀ کوبیده شدن، زیر ناخن یا زیر پوست مى میرد، اگر به گونه اى شود که دیگر به آن خون نگویند، پاک است و اگر به آن خون بگویند، در صورتى که ناخن یا پوست سوراخ شود و خارج کردن آن مشقت نداشته باشد، باید براى وضو و غسل خون را بیرون آورند و اگر مشقت داشته باشد، باید اطراف آن را به گونه اى
که نجاست زیاد نشود، بشویند و بنابر احتیاط مستحب پارچه یا چیزى مثل پارچه، بر آن بگذارند و روى پارچه دست تر بکشند.
«مسألۀ 89» اگر انسان نداند که خون، زیر پوست مرده یا گوشت به واسطۀ کوبیده شدن به آن حالت در آمده، پاک است.
«مسألۀ 90» اگر هنگام جوشیدن غذا ذرّه اى خون در آن بیفتد، تمام غذا و ظرف آن نجس مى شود و جوشیدن و حرارت و آتش پاک کننده نیست.
«مسألۀ 91» زردابه اى که در حال بهبودى زخم در اطراف آن پیدا مى شود، اگر معلوم نباشد که با خون مخلوط است یا نه، پاک مى باشد.