آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
کسانى که روزه بر آنها واجب نیست
«مسألۀ 1806» کسى که به واسطۀ پیرى نمى تواند روزه بگیرد یا روزه گرفتن براى او مشقّت دارد، واجب نیست روزه بگیرد، ولى باید براى هر روز یک مُدّ طعام به فقیر بدهد.
«مسألۀ 1807» اگر کسى که به واسطۀ پیرى روزه نگرفته، بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگیرد، بنابر احتیاط واجب باید قضاى روزه هایى را که نگرفته بجا آورد.
«مسألۀ 1808» اگر انسان به سبب بیمارى، زیاد تشنه شود و نتواند تشنگى را تحمّل کند یا براى او مشقّت داشته باشد، روزه بر او واجب نیست، ولى باید براى هر روز یک مُدّ طعام به فقیر بدهد و احتیاط واجب آن است که بیشتر از مقدارى که ناچار است، آب نیاشامد و چنانچه بعد بتواند روزه بگیرد، بنابر احتیاط واجب باید روزه هایى را که نگرفته قضا نماید.
«مسألۀ 1809» روزه بر زنى که زایمان او نزدیک است و روزه براى حمل او ضرر دارد، واجب نیست و باید براى هر روز یک مُدّ طعام به فقیر بدهد و نیز اگر روزه براى خود او ضرر داشته باشد، روزه بر او واجب نیست و بنابر احتیاط واجب باید براى هر روز یک مُدّ طعام به فقیر بدهد و در هر دو صورت، روزه هایى را که نگرفته باید قضا نماید.
«مسألۀ 1810» زنى که بچّه شیر مى دهد و شیر او کم است، چه مادر بچّه باشد و چه دایۀ او، با اجرت شیر بدهد یا بدون اجرت، اگر روزه گرفتن براى بچّه اى که شیر مى دهد ضرر داشته باشد، روزه بر او واجب نیست و باید براى هر روز یک مُدّ طعام به فقیر بدهد و نیز اگر روزه براى خود او ضرر داشته باشد، بر او واجب نیست و بنابر احتیاط واجب باید براى هر روز یک مُد طعام به فقیر بدهد و در هر دو صورت، روزه هایى را که نگرفته باید قضا نماید؛ ولى اگر زنى که شیر مى دهد، دایۀ بچه باشد نه مادر او، چنانچه کسى پیدا شود که بدون اجرت بچّه را شیر دهد یا براى شیر دادنِ بچّه، از پدر یا مادر یا از کس دیگرى که اجرت او را مى دهد اجرت بگیرد، باید بچّه را به او بدهد و خود روزه بگیرد، بلکه اگر مادر بچّه باشد نیز بنابر احتیاط همین حکم را دارد.
«مسألۀ 1811» دخترى که از نظر سن، بالغ فرض مى شود، ولى از لحاظ جسمى
به گونه اى است که روزه گرفتن براى او مقدور نیست یا سختى و حرج دارد و یا موجب زیان و ضرر قابل توجّه براى اوست، واجب نیست روزه بگیرد؛ ولى چنانچه بتواند یک روز در میان یا دو روز در میان یا با فاصلۀ بیشتر بعضى از روزها را روزه بگیرد، باید به همین ترتیب عمل نماید و در هر حال هر وقت توانست، باید روزه هایى را که نگرفته قضا نماید.