آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
وقت نماز مغرب و عشاء
«مسألۀ 764» مغرب هنگامى است که سرخى طرف مشرق که بعد از غروب آفتاب پیدا مى شود، از بین برود؛ ولى احتیاط واجب آن است که نماز ظهر و عصر از غروب آفتاب تأخیر نیفتد و نماز مغرب پیش از محو شدن سرخى طرف مشرق شروع نگردد.
«مسألۀ 765» نماز مغرب و عشاء هر کدام وقت مخصوص و وقت مشترکى دارند.
وقت مخصوص نماز مغرب از اوّل مغرب تا وقتى است که از مغرب به اندازۀ خواندن سه رکعت نماز بگذرد و وقت مخصوص نماز عشاء هنگامى است که به اندازۀ خواندن نماز عشاء، به نیمه شب مانده باشد و اگر کسى تا این هنگام نماز مغرب را نخوانده باشد، احتیاطاً باید اوّل نماز عشاء را بجا آورد و بعد از آن تا طلوع فجر نماز مغرب را به قصد
ما فى الذمّه بخواند و سپس بنا بر احتیاط واجب نماز عشاء را نیز دوباره به قصد ما فى الذمّه بجا آورد و بین وقت مخصوص نماز مغرب و وقت مخصوص نماز عشاء، وقت مشترک نماز مغرب و عشاء است.
«مسألۀ 766» اگر پیش از خواندن نماز مغرب، سهواً مشغول خواندن نماز عشاء شود و در بین نماز بفهمد که اشتباه کرده، چنانچه به رکوع رکعت چهارم نرفته باشد، باید نیّت را به نماز مغرب برگرداند و نماز را تمام کند و بعد نماز عشاء را بخواند و اگر به رکوع رکعت چهارم رفته باشد، احتیاطاً باید نماز را به قصد رجاء تمام کند سپس نماز مغرب را بخواند و بعد از آن نماز عشاء را احتیاطاً اعاده نماید و اگر پس از نماز متوجّه شود، نماز عشاى او صحیح است و باید نماز مغرب را بجا آورد.
«مسألۀ 767» آخر وقت نماز عشاء نیمه شب است و احتیاط واجب آن است که براى محاسبه نیمه شب در مورد نماز مغرب و عشاء و مانند آنها، شب را از اوّل غروب تا اذان صبح حساب کند و براى نماز شب و مانند آن، تا اوّل آفتاب حساب نماید.
«مسألۀ 768» اگر از روى معصیت یا به واسطۀ عذرى نماز مغرب یا نماز عشاء را تا نصف شب نخواند، بنابر احتیاط واجب باید تا قبل از اذان صبح بدون این که نیّت ادا و قضا کند آن را بجا آورد.