آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
اشاره
«مسألۀ 816» مرد باید در حال نماز - اگرچه کسى او را نبیند - عورتین خود را بپوشاند و بهتر است از ناف تا زانو را نیز بپوشاند.
«مسألۀ 817» زن باید در هنگام نماز تمام بدن حتى سر و موى خود را بپوشاند و همچنین بنابر احتیاط باید کف پاى خود را نیز بپوشاند، ولى پوشاندن صورت به مقدارى که در وضو شسته مى شود و دستها و روى پاها تا مچ لازم نیست، امّا براى آن که یقین کند که مقدار واجب را پوشانده است، باید مقدارى از اطراف صورت و قدرى پایین تر از مچ را نیز بپوشاند.
«مسألۀ 818» زن در برابر نامحرم باید تمام بدن خود، غیر از مقدارى از صورت که
در وضو شسته مى شود و دست ها تا مچ را بپوشاند. بنابراین چنانچه زنى در محلّى نماز بخواند که مرد نامحرمى او را ببیند، باید در حال نماز روى پا و کف پاى خود را نیز بپوشاند و چنانچه روى پاى خود تا مچ آن را نپوشاند و نگاه مرد نامحرم به آن بیفتد، گناه کرده، ولى نمازش صحیح است.
«مسألۀ 819» هنگامى که انسان قضاى سجدۀ فراموش شده یا تشهّد فراموش شده را بجا مى آورد و بلکه بنابر احتیاط واجب در موقع سجدۀ سهو نیز باید خود را مانند هنگام نماز بپوشاند.
«مسألۀ 820» اگر انسان در نماز عمداً عورتش را نپوشاند، نماز او باطل است، بلکه اگر نپوشاندن عورت از روى ندانستن مسأله نیز باشد وجهل او ناشى از کوتاهى در یادگیرى مسأله باشد، باید نماز خود را دوباره بخواند.
«مسألۀ 821» اگر در بین نماز بفهمد که عورتش پیداست، باید آن را بپوشاند و بنابر احتیاط واجب نماز را تمام کرده و دوباره آن را بخواند، خصوصاً اگر پوشاندن عورت زیاد طول بکشد، ولى اگر بعد از نماز بفهمد که در نماز عورت او پیدا بوده، نمازش صحیح است.
«مسألۀ 822» اگر لباس نمازگزار در حال ایستاده عورت او را بپوشاند، ولى امکان داشته باشد که در حال دیگر - مثلاً در حال رکوع و سجود - نپوشاند، چنانچه قبل از آشکار شدن عورت به وسیله اى آن را بپوشاند، نماز او صحیح است، ولى احتیاط مستحب آن است که با آن لباس نماز نخواند.
«مسألۀ 823» انسان مى تواند در نماز خود را با علف و برگ درختان و یا با پنبه و پشم بافته نشده بپوشاند، ولى بهتر است در غیر ضرورت، از پوشاندن عورت با موارد فوق خوددارى کند و آن را با لباس هاى متعارف بپوشاند.
«مسألۀ 824» بنابر احتیاط واجب در حال اختیار نمازگزار نمى تواند با گِل عورت خود را بپوشاند، ولى در حال اضطرار پوشاندن آن با گِل کافى است.
«مسألۀ 825» اگر چیزى نداشته باشد که در نماز خود را با آن بپوشاند، چنانچه
احتمال دهد که چیزى پیدا کند، بنابر احتیاط واجب باید نماز را تأخیر بیندازد و اگر چیزى پیدا نکرد، در آخر وقت مطابق وظیفه خود (برهنه) نماز بخواند.
«مسألۀ 826» اگر کسى که مى خواهد نماز بخواند براى پوشاندن خود حتّى گِل نیز نداشته باشد و احتمال ندهد که تا آخر وقت چیزى پیدا کند که خود را با آن بپوشاند و یا تا آخر وقت صبر کند و چیزى پیدا نکند، در صورتى که نامحرم او را ببیند باید نشسته نماز بخواند و عورت خود را با ران خود بپوشاند و براى رکوع و سجده به مقدارى خم شود که عورت او ظاهر نگردد و اگر امکان نداشت، با سر خود براى رکوع و سجده اشاره کند و براى سجده بیشتر از رکوع خم شود و یا سر را خم کند و باید چیزى را که بر آن سجده مى کند از زمین بلند کند و بر آن سجده نماید و احتیاط واجب آن است که پیشانى را بر آن بگذارد نه این که فقط آن را به پیشانى بچسباند و اگر کسى او را نبیند، باید ایستاده نماز بخواند و بنابر احتیاط جلوى خود را با دست بپوشاند و در هر صورت رکوع وسجود را با اشاره انجام دهد و براى سجود سر را قدرى پایین تر آورد و چیزى را که سجده بر آن صحیح است از زمین بردارد و هنگامى که براى سجده اشاره مى کند، بنابر احتیاط پیشانى را بر آن بگذارد، نه این که فقط آن را به پیشانى بچسباند.