آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
4 - دروغ بستن به خدا و معصومان علیهم السلام
«مسألۀ 1673» اگر روزه دار با گفتن یا با نوشتن یا با اشاره و مانند آنها به خدا و پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم و جانشینان آن حضرت علیهم السلام عمداً نسبت دروغ بدهد، اگرچه فوراً بگوید:
«دروغ گفتم» یا توبه کند، روزۀ او بنابر احتیاط واجب باطل است و اگر دروغ بستن به حضرت زهرا علیها السلام و سایر پیامبران و جانشینان آنان علیهم السلام موجب دروغ بستن به خدا یا پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم یا جانشینان آن حضرت علیهم السلام گردد نیز همین حکم را دارند.
«مسألۀ 1674» اگر بخواهد خبرى را که نمى داند راست است یا دروغ نقل کند، بنابر احتیاط واجب باید از کسى که خبر را گفته یا از کتابى که آن چیز در آن نوشته شده نقل نماید، لکن اگر خودش نیز خبر بدهد، روزۀ او باطل نمى شود.
«مسألۀ 1675» اگر چیزى را با اعتقاد به این که راست است از قول خدا یا معصومان علیهم السلام نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده، روزه اش باطل نمى شود.
«مسألۀ 1676» اگر بداند دروغ بستن به خدا و معصومان علیهم السلام روزه را باطل مى کند و چیزى را که مى داند دروغ است به آنان نسبت دهد و بعد بفهمد آنچه را که گفته راست بوده، به احتیاط واجب باید آن روز را امساک کند و سپس روزه را قضا نماید.
«مسألۀ 1677» اگر دروغى را که دیگرى ساخته عمداً به خدا و معصومان علیهم السلام نسبت دهد، روزۀ او بنابر احتیاط باطل مى شود؛ ولى اگر از قول کسى که آن دروغ را ساخته نقل کند، اشکال ندارد.
«مسألۀ 1678» اگر از روزه دار بپرسند: «آیا پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم چنین مطلبى فرموده اند؟»
و او جایى که در جواب باید بگوید: «نه»، عمداً بگوید: «بلى»، یا جایى که باید بگوید:
«بلى»، عمداً بگوید: «نه»، بنابر احتیاط روزۀ او باطل مى شود.
«مسألۀ 1679» اگر از قول خدا یا معصومان علیهم السلام حرف راستى را بگوید و بعد بگوید: «آنچه گفتم دروغ بود» یا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن روز که روزه مى باشد بگوید: «آنچه دیشب گفتم راست است»، بنابر احتیاط روزۀ او باطل مى شود.
«مسألۀ 1680» نسبت دادن دروغ به خدا و معصومان علیهم السلام از روى شوخى، به نحوى که به هیچ وجه معناى آن را قصد نکند و شوخى بودن آن براى شنونده و گوینده معلوم باشد، هر چند بى ادبى است ولى روزه را باطل نمى کند.