آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
اِسْتِبْراء
«مسألۀ 246» استبراء عمل مستحبّى است که مردها بعد از بیرون آمدن ادرار انجام مى دهند و هدف از انجام آن خارج کردن ادرار باقى مانده در مجراى ادرار و اطمینان از پاکى آن مى باشد؛ و داراى اقسامى است، بهترین آنها این است که بعد از قطع شدن ادرار، اگر مخرج مدفوع نجس شده، اوّل آن را تطهیر کنند و بعد سه دفعه با انگشت میانۀ دست چپ از مخرج مدفوع تا بیخ آلت بکشند و بعد شست را روى آلت و انگشت پهلوى شست را زیر آن بگذارند و سه مرتبه تا ختنه گاه بکشند و پس از آن، سه مرتبه سر آلت را فشار دهند.
«مسألۀ 247» آبى که گاهى بعد از ملاعبه و تحریک شهوت جنسى از انسان خارج مى شود و به آن «مَذْى» مى گویند، پاک است و نیز آبى که گاهى بعد از خروج منى بیرون مى آید و به آن «وَذْى» گفته مى شود و آبى که گاهى بعد از ادرار بیرون مى آید و به آن «وَدْى» مى گویند، پاک است و چنانچه انسان بعد از ادرار استبراء کند و بعد از آن آبى از او خارج شود و شک کند که ادرار است یا یکى از اینها، پاک مى باشد.
«مسألۀ 248» اگر انسان شک کند استبراء کرده یا نه و رطوبتى از او بیرون آید که نداند پاک است یا نه، نجس مى باشد و چنانچه وضو گرفته باشد، وضویش باطل مى شود؛ ولى اگر شک کند استبرایى که کرده درست بوده یا نه و رطوبتى از او بیرون آید که نداند پاک است یا نه، پاک مى باشد و وضو را نیز باطل نمى کند.
«مسألۀ 249» کسى که استبراء نکرده، اگر به واسطۀ آن که مدتى از ادرار کردن او گذشته، یقین کند که ادرار در مجرا نمانده است و رطوبتى ببیند و شک کند که پاک است یا نه، آن رطوبت پاک مى باشد و وضو را نیز باطل نمى کند.
«مسألۀ 250» اگر انسان بعد از ادرار استبراء کند و وضو بگیرد، چنانچه بعد از وضو رطوبتى ببیند که بداند یا ادرار است یا منى، واجب است غسل کرده و وضو نیز بگیرد، ولى اگر وضو نگرفته باشد، فقط گرفتن وضو کافى است.
«مسألۀ 251» براى زن استبراء از ادرار نیست و اگر رطوبتى ببیند و شک کند که پاک
است یا نه، پاک مى باشد و وضو و غسل او نیز باطل نمى شود.
«مسألۀ 252» ادرار کردن پس از خارج شدن منى که به آن استبراى از منى مى گویند، موجب پاکسازى مجراى ادرار از منى مى شود و اگر کسى بدون استبراء از منى غسل کند و پس از غسل رطوبتى مشکوک در خود بیابد و احتمال دهد که منى باشد، باید دوباره غسل نماید.