آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
شرایط امام جماعت
«مسألۀ 1538» امام جماعت باید عاقل، شیعۀ دوازده امامى، عادل و حلال زاده و بنابر احتیاط بالغ باشد و نماز را به نحو صحیح بخواند و نیز اگر مأموم مرد باشد، امام او نیز باید مرد باشد و احتیاط واجب آن است که امام زنان نیز مرد باشد و اقتدا کردن بچّۀ
ممّیز که خوب و بد را مى فهمد به بچّۀ ممّیز دیگر بنابر احتیاط صحیح نیست.
«مسألۀ 1539» عدالت امام جماعت از چند راه ثابت مى شود:
اوّل: انسان به عدالت امام جماعت وثوق و اطمینان پیدا کند و فرقى نمى کند که اطمینان از چه راهى حاصل شود، به شرط این که انسان از افراد آشنا به مسائل باشد و از افرادى نباشد که با کمترین چیز به امرى اطمینان کند.
دوم: شهادت دو مرد عادل به شرط آن که دو مرد عادل دیگر برخلاف آن شهادت ندهند و حتّى اگر یک مرد عادل که گفتۀ او موجب وثوق است، بر خلاف آن شهادت دهد، نمى توان به شهادت آنها اکتفا کرد.
سوم: حسن ظاهر امام جماعت که از رفتار او در اجتماع حاصل مى شود.
«مسألۀ 1540» اگر شک کند امامى که عادل مى دانسته به عدالت خود باقى است یا نه، مى تواند به او اقتدا نماید.
«مسألۀ 1541» کسى که ایستاده نماز مى خواند، نمى تواند به کسى که نشسته یا خوابیده نماز مى خواند اقتدا کند و کسى که نشسته نماز مى خواند، بنابر احتیاط واجب نمى تواند به کسى که خوابیده نماز مى خواند اقتدا نماید.
«مسألۀ 1542» کسى که نشسته نماز مى خواند، مى تواند به کسى که نشسته نماز مى خواند اقتدا کند و همچنین کسى که خوابیده است، مى تواند به کسى که نشسته نماز مى خواند اقتدا کند.
«مسألۀ 1543» اگر امام جماعت به واسطۀ عذرى با تیمّم یا با وضوى جبیره اى نماز بخواند، مى شود به او اقتدا کرد، ولى اگر به واسطۀ عذرى با لباس نجس نماز بخواند، بنابر احتیاط واجب نباید به او اقتدا کرد.
«مسألۀ 1544» اگر شخصى مرضى داشته باشد که نتواند از بیرون آمدن ادرار و مدفوع خوددارى کند، بنابر احتیاط واجب نمى توان به او اقتدا کرد.
«مسألۀ 1545» بنابر احتیاط واجب کسى که بیمارى خوره یا پیسى دارد یا کسى که حدّ شرعى خورده، نباید امام جماعت شود.