آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
نفاس
«مسألۀ 537» از وقتى که اولین جزء بچّه از بدن مادر بیرون مى آید، هر خونى که زن مى بیند، اگر پیش از ده روز یا سرِ ده روز قطع شود، خون نفاس است و زن را در حال نفاس، «نُفَساء» مى گویند، ولى اگر بین تولد بچه و خروج خون فاصله زیادى باشد، در صورتى حکم نفاس بر آن جارى مى شود که عرفاً به آن خون زایمان بگویند و اگر عرفاً به آن خون زایمان نگویند، مثل این که پس از گذشت ده روز از زایمان از زن خون خارج شود، خون نفاس نیست.
«مسألۀ 538» خونى که زن پیش از بیرون آمدن اولین جزء بچّه مى بیند، نفاس نیست.
«مسألۀ 539» اگر خونى که پیش از تولد بچّه از زن خارج مى شود، سه روز یا بیشتر باشد و در ایام عادت بوده و یا داراى صفات حیض باشد و بین آن و خون نفاس کمتر از ده روز فاصله شود، بنابر احتیاط واجب باید در روزهایى که آن خون را مى بیند، بین تروک حیض و اعمال استحاضه جمع کند.
«مسألۀ 540» لازم نیست که خلقت بچّه تمام باشد، اما اگر خون بسته اى از رحم زن خارج شود و خود زن بداند یا چهار نفر قابله یا متخصص مورد وثوق بگویند که اگر در رحم مى ماند انسان مى شد، در صورتى خون نفاس است که عرفاً به آن خون زاییدن گفته شود و اگر عرفاً به آن خون زاییدن گفته نشود، حکم نفاس بر آن جارى نمى شود و اگر شک کند که به آن خون زاییدن گفته مى شود یا نه، باید وظایف مستحاضه را انجام دهد و کارهایى را که بر نفساء حرام است ترک کند.
«مسألۀ 541» ممکن است خون نفاس بیشتر از یک لحظه نیاید، ولى بیشتر از ده روز نیز نمى شود.
«مسألۀ 542» هرگاه شک کند که چیزى سقط شده یا نه، یا چیزى که سقط شده اگر
مى ماند انسان مى شد یا نه، لازم نیست وارسى کند و خونى که از او خارج مى شود شرعاً خون نفاس نیست.
«مسألۀ 543» وظیفه نفساء در امور واجب و حرام مانند حائض است؛ همچنین اعمالى که براى حائض مستحب و مکروه است، براى نفساء نیز مستحب و مکروه مى باشد.
«مسألۀ 544» طلاق دادن زنى که در حال نفاس مى باشد، باطل و نزدیکى کردن با او حرام مى باشد.
«مسألۀ 545» زن پس از پاک شدن از خون نفاس، براى این که عبادات خود را به جا آورد، بنابر احتیاط باید غسل کند و اگر دوباره خون ببیند، چنانچه مجموع روزهایى که خون دیده و روزهایى که در وسط پاک بوده، ده روز یا کمتر از ده روز باشد، تمام آن نفاس است و اگر در روزهایى که پاک بوده روزه واجب گرفته باشد، باید قضا نماید.
«مسألۀ 546» اگر زن از خون نفاس پاک شود و احتمال دهد که در باطن خون باشد، مى تواند مقدارى پنبه داخل فرج نماید و کمى صبر کند و آن را بررسى نماید و اگر معلوم شود که پاک شده، براى عبادت هاى خود غسل مى کند.
«مسألۀ 547» زنى که عادت حیض او کمتر از ده روز است، اگر بیشتر از روزهاى عادت خود خون نفاس ببیند، باید به اندازۀ روزهاى عادت خود را نفاس قرار دهد و بعد از آن تا دو روز عبادت را ترک نماید و مستحب است تا روز دهم عبادت را ترک کند، اگرچه پس از دو روز مى تواند با اعمال استحاضه عبادات خود را بجا آورد، پس اگر خون از ده روز بگذرد، روزهاى عادت او نفاس و بقیّه استحاضه است و اگر عبادت را ترک کرده، باید آن را قضا کند.
«مسألۀ 548» زنى که در حیض عادت دارد، اگر بعد از زایمان خون ببیند و از ده روز بیشتر شود و استمرار پیدا کند، به اندازۀ روزهاى عادت او نفاس است و ده روز از خونى که بعد از نفاس مى بیند، اگرچه در روزهاى عادت ماهانه اش باشد، استحاضه است؛ مثلاً زنى که عادت حیض او از بیستم هر ماه تا بیست و هفتم آن است، اگر روز دهم ماه زایید
و تا یک ماه یا بیشتر پى در پى خون دید، تا روز هفدهم نفاس و از هفدهم تا ده روز - حتى در روزهاى عادت او که از بیستم تا بیست و هفتم است - استحاضه مى باشد و بعد از گذشتن ده روز، اگر خونى که مى بیند در روزهاى عادت او باشد، خون حیض است، چه نشانه هاى حیض را داشته باشد و چه نداشته باشد و اگر در روزهاى عادت او نباشد، اگر نشانه هاى حیض را داشته باشد، حیض وگرنه استحاضه است.
«مسألۀ 549» زنى که در حیض عادت ندارد، اگر بعد از زایمان خون ببیند و از ده روز بیشتر شود و استمرار پیدا کند، بنابر احتیاط واجب به عدد عادت خویشان خود مراجعه مى کند و از ابتداى دیدن خون به عدد عادت آنان را نفاس قرار مى دهد و پس از آن تا تکمیل ده روز بین تروک حیض و اعمال مستحاضه جمع مى کند و اگر خویشاوندى نداشته باشد یا عادت آنان یکسان نباشد، باید ده روز اوّل خون را نفاس قرار دهد و ده روز دوم آن استحاضه است و خونى که بعد از آن مى بیند، اگر نشانه هاى حیض را داشته باشد، حیض و گرنه آن نیز استحاضه مى باشد.